Christelijke partijen zouden barmhartigheid moeten voorstaan, niet meegaan in de ophitserij tegen vluchtelingen, stellen Marjella Bronkhorst, Manuel Voordewind en Karine Godthelp van De Linkse Kerk.
in: Trouw – 18 mei 2026
Terwijl beelden van protesten tegen asielzoekerscentra het nieuws domineren, blijkt uit onderzoek van RTL Nieuws dat de meeste Nederlanders nog altijd vóór opvang van vluchtelingen zijn. Ook de spreidingswet kan rekenen op steun van een meerderheid. Dat is opvallend in een politiek klimaat waarin partijen elkaar proberen te overtreffen met almaar strenger asielbeleid, alsof medemenselijkheid een electorale zwakte is geworden.
Daarom is het des te schokkender dat de ChristenUnie haar koers op asielbeleid wijzigt en strengere maatregelen alsnog wil steunen. En dat nota bene aankondigt in De Telegraaf, een krant die al jaren grossiert in ophitsende taal over migratie en vluchtelingen, en waarin de onderbuik geregeld gevaarlijk bruin borrelt.
Dat het CDA al een tijd een flinke ruk naar rechts maakt op het asieldossier is geen verrassing meer. Ook de SGP bevindt zich al tijden ruim aan de rechterkant van het politieke spectrum op dit thema. Nu gaat ook de ChristenUnie definitief mee op deze rechtse golf.
Dit is een opvallende draai weg van waarden die de ChristenUnie eerder nadrukkelijk verdedigde. Waarden die nog luid klinken in haar achterban en Eerste Kamerfractie. De ChristenUnie is nu bereid ‘terugkeerfrustreerders’ strafbaar te stellen: mensen die volgens de partij hun terugkeer belemmeren en ‘keer op keer de wet ontduiken’. Zij benadrukt dat het niet gaat om strafbaarstelling van ‘eenieder’. Echter, in de praktijk betekent het dat mensen zonder papieren strafrechtelijk vervolgd kunnen worden vanwege hun verblijfsstatus. In de kern komt het neer op het illegaal verklaren van een mens en daar een straf op zetten. Het systeem is stuk omdat politici dat hebben laten gebeuren. Nu worden mensen het probleem verklaard.
Menselijke waardigheid centraal
Van christelijke politiek mag verwacht worden dat zij menselijke waardigheid centraal stelt, óók wanneer het gaat om mensen zonder papieren. Mensen die vaak al jarenlang in onzekerheid leven, raken zo verder gemarginaliseerd en ontmenselijkt. En daarmee voltrekt zich iets dat groter is dan een politieke koerswijziging: christelijke politiek dreigt haar christelijke kern te verliezen.
Wat blijft er over van christelijke politiek als de vreemdeling verwordt tot probleem dat opgelost moet worden? Het christendom kent geen angst voor de ander, maar staat voor radicale naastenliefde. De bijbelse boodschap is glashelder: de vreemdeling verdient bescherming, geen verdachtmaking. Die overtuiging leeft breed in Nederlandse kerken: de recente uitspraken van bisschop De Korte en scriba van de PKN Van Ekris rondom de strafbaarstelling van illegaliteit zijn duidelijke voorbeelden.
Het wringt dat partijen die zich expliciet op christelijke waarden beroepen aansluiten bij een politiek van afschrikking, beperking en wantrouwen. Alsof barmhartigheid alleen nog mag bestaan zolang peilingen het toelaten.
Waarden als menselijke waardigheid, solidariteit, eerlijke verdeling en bescherming van kwetsbaren worden op dit dossier momenteel beter in de praktijk gebracht aan de linkerkant van het politieke spectrum dan door christelijke partijen. Omdat juist op links nog de overtuiging klinkt dat ieder mens telt, ook als die mens arm, vreemd of gevlucht is. Dwars tegen de huidige tijdgeest in. Is dat niet christelijker dan meebewegen met de tijdgeest?
Weerloze waarden
Alles van waarde is weerloos, schreef Lucebert. Wij zouden eraan willen toevoegen: ook waarden zijn weerloos. Christelijke waarden mogen niet verweesd raken van de christelijke politiek. Als christelijke partijen hun bestaansrecht willen bestendigen, mogen zij waarden als barmhartigheid, gerechtigheid en menselijke waardigheid niet te grabbel gooien.
Juist nu onze democratische rechtsorde onder druk staat en geweld en intimidatie rond asielopvang toenemen, moeten christelijke partijen pal staan voor menselijke waardigheid en de rechtsstaat. Wie nu buigt voor de hardste stemmen, legitimeert een politieke cultuur waarin intimidatie de norm wordt.
– – –
www.trouw.nl/opinie/opinie-ook-de-christenunie-gaat-nu-mee-op-de-rechtse-golf
= = =